١٣ روز از اعتصاب لطیف حسنی میگذرد و مسئولان همچنان بی توجه هستند

 در سیزدهمین روز اعتصاب غذای لطیف حسنی فعال ملی-مدنی آذربایجان گزارشها حاکی از وضعیت جسمی نامساعد ایشان است.

به گزارش گوناز تی وی؛ لطیف حسنی که از تاریخ ٢٨اردیبهشت دست به اعتصاب غذا زده است در حالی سیزدهمین روز اعتصاب را به سر میبرد که اخبار رسیده حاکی از وخامت وضعیت جسمانی وی است. با این وجود مقامات قضایی و مسئولان زندان تبریز هیچ گونه توجهی به خواسته ها و وضعیت جسمانی وی نمی کنند.

لطیف حسنی از ١٣ روز پیش به دلیل اعتراض به نقض حقوق زندانیان و ازار و اذیت خانواده آنان دست به اعتصاب غذای نامحدود زده است.

 شایان ذکر است لطیف حسنی که بارها به دلیل فعالیتهای خود در راستای احقاق حقوق ملت آذربایجان دستگیر و حبس شده است، در دی ماه سال ٩١به همراه بهبود قلیزاده، آیت اله مهرعلی بیگلو، محمود فضلی و شهرام رادمهر به دستور حسن هاشم زاده، قاضی مشهور ناقض حقوق بشر  توسط مامورین اداره اطلاعات دستگیر و در شعبه سوم دادگاه انقلاب تبریز به اتهام تشکیل گروه غیر قانونی به قصد برهم زدن امنیت و فعالیت تبلیغی علیه نظام به ٩سال حبس تعزیری محکوم شده بود. رای شعبه سوم نیز در شعبه ٦دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی به ریاست قاضی ایمانی تایید شد. این فعالین در اعتراض به حکم ناعادلانه دادگاه دست به اعتصاب غذا زدند اما مسولان قضایی آنان را به زندان رجایی شهر

تبعید کرده و پس از چند ماه به زندان مرکزی تبریز بازگرداندند.

 

 

 

 

 

Image

 

Advertisements

با گذشت یک هفته از شروع اعتصاب غذای لطیف حسنی، این فعال آذربایجانی همچنان به اعتراض خود ادامه می دهد.

10309661_1512542682298873_736962807348321537_nبه گزارش اویان نیوز، لطیف حسنی که از روز ۲۸اردیبهشت۹۳ در حمایت از اعتصاب غذای آیت (یوروش)مهرعلی بیگلو و در اعتراض به نقض حقوق زندانیان سیاسی از سوی نهادهای امنیتی وارد اعتصاب غذا شده‌ است در ۸- مین روز اعتصاب غذا بسر می برد.

اعظم پیرولی همسر این زندانی سیاسی در گفتگو با رادیو زمانه می‌گوید: آیت (یوروش)مهرعلی بیگلو و لطیف حسنی دو زندانی سیاسی خواسته‌های مشترکی دارند.

به گفته ی اعظم پیرولی، با توجه به اعتصاب‌های پیشین، هم اکنون وضعیت جسمانی لطیف حسنی مناسب نیست.

چندی پیش آیت (یوروش)مهرعلی بیگلو پس از ۳۷ روز به اعتصاب غذای خود پایان داد.

آیت (یوروش)مهرعلی بیگلو در اعتراض به فشار نیروهای امنیتی بر خانواده‌اش، عدم موافقت با انتقال وی به شهر جلفا، محل سکونتش، و محرومیت از مرخصی دست به اعتصاب غذا زده بود.

گفته می‌شود، با انتقال آیت مهرعلی بیگلو به شهر جلفا موافقت شده، اما تاکنون اقدامی از در این زمنیه صورت نگرفته و وی کماکان در زندان تبریز به سر می‌برد.

لطیف حسنی زندانی سیاسی آذربایجانی در حال گذراندن دوران محکومیت ۹ سال حبس تعزیری خود در زندان مرکزی تبریز می باشد.

روز ۹اردیبهشت۹۲ قاضی باقرپور، رئیس شعبه‌ی سوم دادگاه انقلاب تبریز، لطیف حسنی را به همراه شهرام رادمهر، محمود فضلی، آیت(یوروش) مهرعلی بیگلو و بهبود قلیزاده به اتهام تشکیل گروه غیرقانونی به ۸ سال حبس تعزیری و به اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به ۱ سال حبس تعزیری و مجموعاً به ۹ سال حبس تعزیری محکوم نمود.

این حکم توسط قاضی ایمانی رئیس شعبه ۶ دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان شرقی تایید گردید.

وی به همراه ۴ تن دیگر از فعال آذربایجانی در اعتراض به حکم  ۹ سال حبس تعزیری از روز ۲۲تیر۹۲ دست به اعتصاب غذا زد که در جریان آن مسئولان زندان تبریز ایشان را به زندان رجایی شهر منتقل نمودند.

احمد شهید، گزارشگر سازمان ملل متحد در آخرین گزارش خود از صدور احکام سنگین برای این پنج زندانی آذربایجانی انتقاد کرده بود.

ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ

ﯾﻮﺭﻭﺵ ﻣﻬﺮﻋﻠﯽ ﺑﯿﮕﻠﻮ ﻋﺰﯾﺰ؛
ﺷﻤﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﮑﻢ ﻭ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﻘﺎﻕ ﺣﻘﻮﻕ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﯾﺶ ﮔﺎﻡ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﺪ. ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻭ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﺷﻤﺎ، ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﮔﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻭ ﺳﺘﻮﺩﻧﯽ ﺗﺎﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﯽ ﻋﺪﺍﻟﺘﯽ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺳﺘﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻦ ﺣﻖ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺴﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﺪ . ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﯿﺰ 36 ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﺁﺯﺍﺭ ﻭ ﺍﺫﯾﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺯﻧﺪﺍﻧﯿﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﺑﺴﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﺪ . ﺷﻤﺎ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ
ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﮕﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﮔﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﯽ ﻋﺪﺍﻟﺘﯽ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﺜﺎﺭ ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﺣﻖ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻫﻤﻪ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺷﻤﺎ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺳﺘﻮﺩﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺭﺍ ﺭﻗﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﯿﺪ؛
ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺟﻮﺩﺗﺎﻥ ﭼﺮﺍﻍ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺩﺍﯾﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﺶ ﻧﺴﺒﯽ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﯾﯽ ﻭ
ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻭ
ﻣﺮﺧﺼﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﺍﻧﯿﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻔﮑﺮﺍﻥ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ
ﺗﺎﻥ ، ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﺸﻤﻨﺪﯾﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﻫﯿﺪ.
ﺍﻣﻀﺎ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ :
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺍﮐﺒﺮﺁﺯﺍﺩ
ﺁﺗﯿﻼ ﮐﯿﺸﯽ ﺯﺍﺩﻩ
ﺟﻼﻝ ﮐﻮﺩﺭﻟﻮ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺣﺴﻦ ﺩﻣﯿﺮﭼﯽ
ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺣﺴﻦ ﺭﺍﺷﺪﯼ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﺤﻤﺪﺧﺎﻧﯽ ﮔﻮﻧﺌﯿﻠﯽ
ﺳﻌﯿﺪ ﻣﻮﻏﺎﻧﻠﯽ
ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺳﻌﯿﺪ ﻧﻌﯿﻤﯽ
ﺣﺠﺖ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﻋﺒﺪﺍﻟﻌﺰﯾﺰ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﻗﺪﯾﻢ
ﺧﺎﻧﻢ ﻋﻄﯿﻪ ﻃﺎﻫﺮﯼ
ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺻﺮﺍﻓﯽ
ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺤﺮﻡ ﮐﺎﻣﺮﺍﻧﯽ

ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺣﻤﺎﻧﯽ ﻓﺮ

 

 

 

 

Image

ولی برقدار با عفو مشروط از زندان مرکزی تبریز آزاد شد

ولی برقدار از فعالین حرکت ملی آزربایجان از زندان آزاد شد. این فعال ملی ـ مدنی آزربایجان روز شنبه ۲۷ اردیبهشت‌ماه ۹۳ پس از تحمل حدود ۴۰ روز با استفاده از آزادی مشروط از زندان مرکزی تبریز آزاد گردید.
بنا به اطلاع گروه خبری ـ تحلیلی تبریز سسی، این فعال آزربایجانی به دلایل برخی مشکلات خانوادگی چندین بار در خواست عفو مشروط داده بود که دو بار از سوی مسئولین زندان و بار دیگر از سوی دادگاه رد گردیده بود.
رد درخواست آزادی مشروط این فعال در حالی صورت می‌گیرد که طبق ماده ۳۸ قانون، زندانیانی که برای بار اول مرتکب جرمی شده‌اند و قسمتی از محکومیت خود را گذرانده‌اند شامل عفو مشروط می‌شوند.
گفتنی است، ولی برقدار طی احضاریه‌ی قبلی روز سه شنبه ۱۹ فروردین‌ماه ۹۳برای گذراندن حبس تعزیری خود به بند قرنطینه زندان مرکزی تبریز منتقل گردیده و پس از دو روز به بند ۱۵ پاک منتقل گردیده بود.
وی دو سال پیش روز چهارشنبه ۷ مهرماه ۹۰ به دنبال پخش و توزیع پوستر بازداشت شدگان به همراه برخی فعالین از سوی نیروهای بسیج بازداشت و پس از هفت روز به طور موقت آزاد گردیده بود.
ولی برقدار به همراه اکبر مهاجری، محمد رضا بخشی‌خواجه، رحیم علی‌رضایی، شهرام داداشی، مسعود بایرامی، امیر بابایی و عسگر آقایی‌الوندی به همراه دو نفر دیگر که تبرئه شده‌ بودند در ۱۷دی‌ماه ۹۰ در شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز محاکمه شده بودند.
بر اساس این گزارش، اتهام وارده به این افراد طبق کیفر خواست تنظیمی و ارسالی از شعبه چهارم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور اعلام شده بود.
در حالی که این افراد به هنگام چسباندن اعلامیه با مضمون حمایت از دستگیر شدگان ۲ شهریورماه ۹۰ در محله‌ی قوم تپه‌ی تبریز و درخواست آزادی آن‌ها، توسط نیروهای بسیج دستگیر شده بود.
علاوه بر اتهام مذکور، اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی نیز در شعبه چهارم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز به این افراد تفهیم شده بود که قبل از صدور کیفرخواست، در خصوص این اتهام قرار منع تعقیب صادر شده بود.
این فعالین در شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز هر کدام به یک سال حبس تعزیری محکوم شده‌ بودند که هشت ماه از حبس مذکور به حالت تعلیق در آمده بود.
این فعالین پس از انتقال به اطلاعات سپاه مورد ضرب و شتم و شکنجه‌های فیزیکی قرار گرفته بودند.
پس از بازداشت نیروهای امنیتی به منزل آنها رفته و به صورت وحشیانه منزل آنها را مورد تفتیش قرار داده و بعد از تفتیش خانه تمامی وسایل شخصی از جمله کامپیوتر، کتابها، سی‌دی‌ها
 
 
و … را نیز باخود برده بودند.
Image
 
 
 
 
 

اعتراض دانشجويان دانشگاه تبريز به سخنرانی صفارهرندی + فیلم و عکس

 دانشجويان دانشگاه تبريز با سردادن شعار مانع سخنرانی محمدحسين صفارهرندی (وزير ارشاد دولت نهم) شدند.

 

 

 

 

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران، ظهر يکشنبه ۲۸ ارديبهشت ماه، دانشجويان دانشگاه تبريز در اعتراض به سخنرانی صفارهرندی (وزير ارشاد دولت نهم) در ساختمان مرکزی دانشگاه (تالار شهيد شفايی) با پلاکارد و شعار عليه وضع موجود به او اجازه ی سخنرانی ندادند.

 

اين دانشجويان پلاکاردهايی با اين عناوين در دست داشتند: «ما برگشتيم»، «آزادی، برابری»، «زندانی سياسی آزاد بايد گردد»، «دانشگاه پادگان نيست»، «نه به سانسور!»، «توی سينه‌اش جان جان جان يه جنگل ستاره داره»، «ما از مبارزات و مطالبات طبقهٔ کارگر حمايت می‌کنيم»، «ما خواهان آزادی بيان و تشکل مستقل هستيم»، «در راه رهايی جز زنجير‌ها چيزی برای از دست دادن نداريم»، «تبعيض جنسيتی ملغی بايد گردد.»

دانشجويان معترض با خواندن «يار دبستانی» و «سر اومد زمستون» و همچنين با شعارهايی همچون «دانشجو می‌ميرد، ذلت نمی‌پذيرد»، «وزير ضد فرهنگ، بلای جان ملت»، «فرهنگ پادگانی، نمی‌خوايم، نمی‌خوايم»، «وزير رئيس زندانه، فرهنگ همه‌اش بهانه‌س»، «زندانی سياسی آزاد بايد گردد»، «دروغگو، دروغگو» اعتراض خود را بيان کردند.

در پی اعتراض دانشجويان عده‌ای از بسيجيان و مسئولان حراست دانشگاه تبريز و مأموران وزارت اطلاعات به دانشجويان معترض حمله‌ور شدند و پلاکاردهای دانشجويان را پاره کردند و اين اعتراض به درگيری فيزيکی کشيده شد.

سپس دانشجويان معترض تالار را ترک کردند و در محوطهٔ مقابل ساختمان مرکزی دانشگاه به اعتراض ادامه دادند و با خواندن چند سرود و شعار به اعتراض خود پايان دادند.

لازم به ذکر است که حراست دانشگاه تبريز در چند روز گذشته چند تن از دانشجويان معترض را احضار کرده است.

 

راه‌های نجات دریاچه ارومیه ازفیلیپ میکلین

درست در زمانی که خبرگزاری‌ها خبرهای مختلفی در زمینه خشک‌شدن بیشتر و بیشتر آب این دریاچه را می‌دهند، مشاور رئیس سازمان محیط زیست، اسماعیل کهرم می‌گوید، می‌توان این دریاچه رو به مرگ را در مدتی پنج ساله زنده کرد اگر آب مصرفی کشاورزی کاهش پیدا کند و البته اگر ۴۰ درصد از آب مربوط به کشاورزی به دریاچه ارومیه منتقل شود.این‌‌ همان چیزی است که فیلیپ میکلین، استاد دانشگاه میشیگان غربی در رشته جغرافی آب‌شناسی، هم به عنوان یکی از راه‌های مهم و کارساز نجات دریاچه ارومیه می‌گوید. 

فیلیپ میکلین، اوایل اسفندماه سال ۹۲ با دو متخصص آمریکایی دیگر برای شرکت در کنگره بین‌المللی تخصصی علوم زمین به ایران دعوت شده بود.

او که در مدت اقامتش در ایران دریاچه ارومیه را از نزدیک دیده و آن را بررسی کرده و می‌گوید: شرایط دریاچه ارومیه بسیار شبیه «سالت لیک» یا «دریاچه نمک یوتا» در آمریکاست و به دلیل اینکه او و دو متخصص آمریکایی دیگر روی این دریاچه آمریکایی تحقیق کرده‌اند، به ایران دعوت شدند. 

او از یک چیز به عنوان مشکل اصلی دریاچه ارومیه یاد می‌کند: «مشکل دریاچه ارومیه کاملا واضح است. در شش هفت سال گذشته منطقه دچار خشکسالی بوده. مقدار زیادی از آبی را که در حالت معمول وارد دریاچه می‌شد، در بالادست برای آبیاری استفاده کرده‌اند. یعنی آبی که وارد دریاچه می‌شود، خیلی کمتر از مقدار گذشته‌ است. بنابراین دریاچه خشک می‌شود.» 

فیلیپ میکلین که تمرکز پژوهش‌ها و علاقه شخصی‌اش مدیریت منابع آب به ویژه دریاچه‌ها و رودخانه‌هاست، کارهای تحقیقی زیادی در مورد دریاچه آرال که در آسیای میانه است انجام داده  است.  آرال در گذشته یکی از چهار دریاچهٔ بزرگ دنیا بوده و حالا خشک شده است. 

دریاچه‌ای که متخصصان می‌گویند شرایط شوری و خشکی‌اش دقیقا مثل دریاچه ارومیه است.

فیلیپ میکلین در این باره می‌گوید: «دلیل مقایسه دریاچه ارومیه با دریاچه آرال با اینکه تفاوت‌های فاحشی دارند این است که مورد مشابهی آنجا اتفاق افتاده. آنجا هم مقدار زیادی آب در بالادست برداشت شد که دریاچه آرال خشک شد به طوری که مساحت آن به ۱۰درصد قبل یا حتی کمتر از آن رسیده است. دلیل اصلی خشک شدن دریاچه ارومیه توسعه بیش از حد پروژه‌های آبیاری در بالادست بوده که دقیقه در دریاچه آرال اتفاق افتاد.»  

فیلیپ میکلین (چپ) استاد دانشگاه میشگان غربی همراه با دانشجویان دانشگاه ارومیهفیلیپ میکلین (چپ) استاد دانشگاه میشگان غربی همراه با دانشجویان دانشگاه ارومیه

اما فیلیپ میکلین به یک تفاوت بزرگ بین این دو دریاچه اشاره می‌کند: «خشکسالی نقش مهم‌تری در خشک‌شدن دریاچه ارومیه داشته است.» 

فیلیپ میکلین بعد از سال‌ها تحقیق و بررسی دریاچه آرال و دیدن دریاچه ارومیه، می‌‌گوید: «اکوسیستم دریای آرال و دریاچه ارومیه با هم فرق می‌کند. اما در هر صورت وقتی به سرعت یک سیستم آبی را خشک می‌کنیم، اثرات زیادی بر اکولوژی سیستم می‌گذارد. این قضیه درباره دریای آرال اتفاق افتاد و در مورد دریاچه ارومیه هم اتفاق می‌افتد.» 

او بر سادگی اکوسیستم دریاچه ارومیه تاکید می‌کند: «اکوسیستم دریاچه ارومیه در مقایسه با دریاچه آرال خیلی پیچیده نیست. دلیل این سادگی هم این است که دریاچه ارومیه یک دریاچه فوق‌شور است و در محیطی تا این حد شور، موجودات زیادی دوام نمی‌آورند.» 

او از جاندار سخت‌پوستی می‌گوید که توان زندگی در آب‌های شور را دارد و در مرحله نوزادی ماهی‌ها، سخت‌پوستان و نرم تنان غذای مناسبی است. موجودی که یکی از معروف‌ترین زیستگاه‌هایش دریاچه ارومیه بوده است: «تنها جاندار در دریاچه ارومیه، آرتمیاست. به دلیل شوری شدید آب هیچ ماهی توان زندگی در این دریاچه ندارد. در حالیکه در دریای آرال قبل از اینکه به دلیل برداشت بی‌رویه آب شور شود، گونه‌های متفاوتی از ماهی زندگی می‌کردند. بنابراین این تفاوت اصلی وجود دارد. یک صدمه دیگری که به دریاچه ارومیه وارد شده این است که آرتمیا منبع غذایی مهمی برای پرندگان مهاجری که از این منطقه عبور می‌کردند، بوده. بنابریان خشکی و شورشدن‌اش و از دست دادن منبع غذایی‌اش باعث شده صدماتی هم به جمعیت پرنده مهاجر وارد شود.» 

این دریاچه که روزگاری آب شورش آن را تبدیل به یکی از مهم‌ترین دریاچه‌های آب شور جهان کرده بود، حالا با افزایش شرایط بحرانی، تبدیل به یکی از مهم‌ترین کانون‌های کویرزایی و تولید طوفان‌های نمکی در کشور و منطقه شده است. 

کار‌شناسان محیط زیست می‌گویند، اگر وضعیت بحرانی دریاچه ارومیه همینطور بماند، دست‌کم ۴ میلیون تن از مردم روستاهای اطراف دریاچه و ۱۴ میلیون تن از مردم منطقه و حتی پایتخت از طوفان‌های نمک در امان نخواهند بود. 

فیلیپ میکلین، استاد دانشگاه میشیگان غربی هم برهمین نکته انگشت می‌‌گذارد: «به ما گفته شده و من هم به آن اعتقاد دارم که مهم‌ترین تاثیر خشک‌شدن دریاچه ارومیه بر زندگی اطرافیان، طوفان نمک است، آب خشک می‌شود و نمک روی زمین باقی می‌ماند و وقتی باد می‌زد نمک را به اطراف می‌برد و این شرایط برای زمین‌های کشاورزی اطراف، مساله‌ساز است. بنابراین اگر دریاچه خشک شود، گردوغبار و نمک به ساکنان اطراف دریاچه صدمه می‌زند.» 

او به شهری اشاره می‌کند که ممکن است بیشتری آسیب را در این شرایط ببیند: «تبریز خیلی به دریاچه ارومیه نزدیک است و این نگرانی وجود دارد که طوفان نمک به تبریز برسد.» 

نیمه اردیبهشت بود که نماینده‌ ارومیه در مجلس درباره‌ وزش بادهای محلیِ سلماس، روان شدن ِ شن و نمک ِ دریاچهٔ ارومیه و بروز مشکلات تنفسی و انواع سرطان‌ها درمنطقه هشدار داد. او تاکید کرد هنوز برنامه‌های اجرایی برای احیای دریاچه ارومیه وجود ندارد. 
مسئولان می‌گویند، فلج شدن ِ کشاورزی و دامداریِ منطقه با مرگِ دریاچهٔ ارومیه اتفاق می‌افتد. 

مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی در آخرین روز از فروردین ماه، اعلام کرد تابستان امسال «آخرین مهلت احیای دریاچه ارومیه» است. یعنی فقط چند هفته فرصت باقی مانده تا وعده‌ها عملی شود و اولین قدم‌ها برای نجات دریاچه برداشته شود. 

فیلیپ میکلین اما از آینده غیرقابل پیش‌بینی این دریاچه می‌گوید: «خیلی سخت است که آینده دریاچه ارومیه را پیش‌بینی کنیم اما می‌توانیم فرضیه‌های علمی را بررسی کنیم. یک حدس علمی می‌گوید دریاچه بیشتر و بیشتر خشک می‌شود. کارهای زیادی می‌توان انجام داد. واضح است که کار اصلی رهاسازی آب بیشتری برای دریاچه است و این گزینه‌ای است که دولت به دنبال‌ آن است. اما چطور؟ مثلا یکی از راه‌کار‌ها بهبود و افزایش بهره‌وری وضعیت آبیاری است و این گزینه خیلی جدی در حال بررسی است.  گزینه دوم جداسازی و تفکیک سازه‌ای دریاچه به چند بخش است. با این کار می‌توان بخش‌های حیاتی‌تر دریاچه را برای پرورش آرتمیا و جلوگیری از طوفان نمک حفظ کرد. به عبارت دیگر با این کار می‌توان جلوی خشک‌شدن بخش‌هایی را که امکان تولید طوفان نمک را می‌دهند، گرفت. این گزینه در حال بررسی است.» 

او از آخرین گزینه هم نام می‌برد که مخالفان زیادی در داخل ایران دارد: «یک گزینه دیگر هم وجود دارد و آن انتقال آب به دریاچه ارومیه از حوضه‌های آبریز دیگر است. ولی برای من در جلساتی که با مسئولان داشتیم، مشهود بود که بیشتر متخصصان با این گزینه موافق نیستند چون انتقال آب می‌تواند مشکلات زیادی را تولید کند.» 

میکلین به ستاد ملی احیای دریاچه ارومیه اشاره می‌کند که مدتی است کارش را شروع کرده و دبیر آن عیسی کلانتری است. او می‌‌گوید این کمیته در حال بررسی همه این روش‌هاست که ممکن است به نوعی به زنده کردن دریاچه ارومیه کمک کند. 

او تاکید می‌کند این کمیته برای انجام یک کار کوتاه‌مدت، به تقسیم‌بندی یا تفکیک‌ سازه‌ای دریاچه جدی‌تر نگاه می‌‌کند. به گفته فیلیپ میکلین مسئولان درایران برای راه حل بلندمدت، قرار است روی آبیاری با بهروه‌وری بالا دقیق‌تر کار کنند. 

فیلیپ میکلین که برای اولین بار به ایران سفر کرده می‌گوید در جلسه‌های مختلفی که با مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست و رئیس این سازمان داشته، متوجه شده که دولت با تمام وجود قصد دارد مشکل دریاچه ارومیه را حل کند. با هر میزان هزینه‌ای که لازم باشد و متخصصان بسیار کاردان و چیره‌دستی در این پروژه حضور دارند که بسیار روی این موضوع تحقیق کرده‌اند و بر آن مسلط هستند. 

 عیسی کلانتری دبیر ستاد ملی احیای دریاچه ارومیه اسفند ماه پارسال یک عدد برای نجات دریاچه ارومیه اعلام کرد: «۲۰ میلیارد دلار اعتبار آن هم برای احیای دریاچه در ۱۵ تا ۲۰ سال آینده».

به گفته اتاق بازرگانی ایران، هزینه‌های مربوط به خسارت‌های خشک‌ شدن دریاچه ارومیه و احیای مجدد آن بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار یعنی صد برابر این رقم است.

 

اکبر آزاد فعال مدنی تورک با قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

Image

 

 

شامگاه شنبه ۲۷اردیبهشت۹۳ اکبر آزاد فعال مدنی تورک ساکن تهران با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی پس از نزدیک به ۳ ماه بازداشت موقت از زندان اوین آزاد شد.

اکبر آزاد روز ۲اسفند۹۲ همزمان با روز جهانی زبان مادری به دلیل شرکت در مراسم بزرگداشت این روز در نسیم شهر تهران به همراه چند تن دیگر از فعالان آذربایجانی بازداشت و به زندان اوین انتقال یافت.

ماموران امنیتی هنگام بازداشت، فعالان و شرکت کنندگان در این مراسم را مورد ضرب و شتم قرار داده بودند.

در روزهای پس از این مراسم نیز بهنام شیخی، حمید منافی نادارلی، رستم کاظم پور و محمود اجاقلو نیز از سوی ماموران امنیتی بازداشت شدند.

حمید منافی نادارلی و محمود اجاقلو که از روز ۱۸اردیبهشت۹۳ در اعتصاب غذا بسر می برد همچنان در زندان اوین در بازداشت بسر می برند.

همچنین از آزادی موقت «محمود اجاقلو» دیگر فعال نگهداری شده در این زندان نیز با وجود صدور قرار وثیقه ممانعت بعمل آورده شده است.

بازپرس «رجبی» علت آن را اعتصاب غذای «محمود اجاقلو» عنوان کرده است.

اعتصاب غذای محمود اجاقلو به همراه حمید منافی و در اعتراض به وضعیت وخیم بهنام شیخی صورت گرفته است.

اکبر آزاد پیشتر به دلیل فعالیت های هویت طلبانه بازداشت و در دادگاه انقلاب محکوم شده است.